|
AŞIK VEYSEL'DEN |
| AĞIT Ağlayalım Atatürk’e, Bütün dünya kan ağladı. Süleyman olmuştu mülke, Geldi ecel, can ağladı. Doğu, batı, cenup, şimal Aman Tanrı bu nasıl hal? Atatürk’e erdi zeval, Memur, mebusan ağladı. Atatürk’ün eserleri, Söylenecek bundan geri, Bütün dünyanın her yeri, Ah çekti, vatan ağladı. Fabrikalar icat etti, Atalığın ispat etti, Varlığın Türk’e terketti, Döndü çarh, devran ağladı. Bu ne kuvvet, bu ne kudret, Varıdı bunda bir hikmet, Bütün Türkler, İnönü İsmet, Gözlerinden kan ağladı. Tiren hattı, tayyareler. Türkler giydi hep karalar, Semerkant’la Buharalar, İşitti her yan ağladı. Siz sağ olun Türk gençleri, Çalışanlar kalmaz geri, Mareşal’in askerleri, Ordular, teğmen ağladı. Zannetme ağlayan gülmez, Aslan yatağı boş kalmaz. Yalınız gidenler gelmez; Her gelen insan ağladı. Uzatma Veysel bu sözü, Dayanmaz herkesin özü, Koruyalım yurdumuzu, Dost değil, düşman ağladı. Aşık Veysel ŞATIROĞLU |
